Authenticiteit

Laatst kwam ik een kennis tegen. Na de “He, hallo, hoe is het?” fase, vroeg ze me hoe het met m’n werk was en ik gaf aan dat het nu gelukkig qua werk weer heel goed gaat, maar dat het gedurende de zomer een stuk lastiger was. Rustig en even wat minder te doen. Maar, nu gelukkig weer een stuk beter. 

Dat is ook zo. Zowel dat van de zomer, als van nu. Ik sprak dus mijn ‘authentieke’ waarheid. Geen mooier verhaal gemaakt, geen “alles is Fabulous”, gewoon, een eerlijk, genuanceerd antwoord.

Vervolgens vroeg ik hoe het met haar werk ging. En ja hoor. Fabulous. Alles ging fantastisch. Ze is een nieuw product in de markt aan zetten en dat gaat werkelijk super. Alles loopt geweldig, de samenwerking met een Keten verloopt heel goed en alles gaat op rolletjes! Iedereen wil graag met haar samenwerken.

We beëindigden het gesprek met haar : “Nou, wat fijn dat het nu wel weer wat beter met jou gaat” en trok daar een enigszins meewarig gezicht bij. En daar zat ik dan….

Ik blijf het belangrijk vinden om ‘echt’ te zijn. Binnen bepaalde grenzen, zeker. Haarverf, mascara, Push-up Bra’s, ik omarm ze met veel liefde en plezier. Maar als ik zou zeggen dat het altijd alleen maar GEWELDIG met me gaat, dan zou ik liegen. Want dat is niet zo. Dus breng ik graag de nuance aan.

Maar als mijn gesprekspartner dat niet doet, voelt zo’n gesprek wat ‘wiebelig’…

En dat kwam niet door m’n ‘fabulous hoge hakken’…

Barbara Strozzi

“…weet jij eigenlijk wel wie Barbara Strozzi is?”, vroeg mijn vader toen hij mij na een lunch weer afzette bij Spaces. Het adres van mijn kantoor, Spaces, is Barbara Strozzilaan 201.Gelukkig reden we op dat moment op de Albinonistraat, en kon ik nog nét bedenken dat we in de “Componistenbuurt” zouden kunnen rijden…

Dus ik antwoordde “een componist”, nog denkende dat ik het raar vind dat mannen Barbara heten. Maar goed, ik ken ook een Daniele en dat is ook een (Italiaanse) man, dus ach…

Gelukkig heeft mijn vader mij even haarfijn uitgelegd hoe het zat.

Barbara Strozzi is een Italiaanse componiste en zangeres, en werd in 1619 geboren als (buitenechtelijke) dochter van de dichter Giullio Strozzi. Op jonge leeftijd was ze al succesvol als zangeres, en in 1649 publiceerde ze haar eerste composities. Later volgden er nog vele.

Naast zeer verdienstelijk zangkunsten, virtuoze composities en uitmuntend luitspel (jazeker), leverde ze regelmatig een bijdrage aan de gesprekken bij de “Accademia degli Incogniti“, een instituut opgezet door haar vader, waar gediscussieerd werd over literatuur, religie, kunst, en natuurlijk, muziek. 

Kort samengevat was ze zeer succesvol in haar tijd. Ze heeft een heel groot aantal muziekstukken geschreven, was slim, uiterst muzikaal en mooi.

Tegenwoordig noemen ze dat een “triple threat”. 

Ongelofelijk eigenlijk, dat een (ongehuwde) vrouw in die tijd zich zo goed heeft kunnen ontwikkelen, en dat er zelfs in 2010 nog een straat in Amsterdam naar haar is vernoemd! Saignant detail is wel dat de meeste beschrijvingen melden dat ze wellicht ook werkzaam was als ‘courtisane’. Was dat ‘de kift’ van de jaloerse elite, of was het nodig om haar vier (tevens buitenechtelijke) kinderen te voeden. We zullen het niet weten.
Wat we wel weten is dat ze prachtige muziek maakte, waar we nu, bijna 400 jaar later, nog van kunnen genieten.

Who is Barbara Strozzi?

“…. do you know who Barbara Strozzi actually is?” my Dad asked, as he was driving me back from a lovely lunch and dropped me off at the office at the Barbara Strozzilaan 201, in Amsterdam.

Luckily I knew we were driving on the Albinonistraat, around the corner from the office and I know he was a composer, so I assumed we were in the “composer neighbourhood”…

“I think he was a composer?”, I responded, thinking how weird it is that Italian men are called Barbara. However, I know a Daniele, and he is an (Italian) man, so, hey, why not.

 My dad set me straight and explained….

 Barbara Strozzi was an Italian female composer and singer, and was born in 1619 as a (bastard) daughter of the then famous poet Giullio Strozzi. As a young girl she obtained fame as a singer, and in 1649 she published her first of many compositions.

She was a meritorious singer, made virtuoso compositions and excelled on the lute (yep). Furthermore, she contributed regularly to the discussions that were going on at the “Accademia degli Incogniti“, a leading institution for literature, art, religion, and, of course, music, that was founded by her father.

Summarized, she was very successful in her time. She composed an enormous amount of music and was very musical, was smart, and beautiful. These days they call that a ‘triple threat’.

If you think about it, it is quite an amazing story. A (single) woman, who developed so remarkably, that even in 2010 there is a street named after her in Amsterdam. Interesting detail is that most biographies about her, mention the fact that she may have been working as a ‘courtisane’ as well. Was that bickering by the jealous elite, or, did she do what she had to do, to feed her four (bastard) children? We will probably never know.

What we do know is that she composed beautiful music, which we, almost 400 years later, still can enjoy.